خواجه نصير الدين الطوسي
339
اخلاق محتشمى ( فارسى )
را گفت : چون محاربت دشمنان روى دهد ، مردمان خود را بنامهاى نيكوتر خوانيد ! كه من مردى را ديدم در حرب « دارا » كه شمشير كوتاه در دست داشت ، گفتم : اى سوار ! چرا شمشير تو كوتاهست ؟ ! گفت : اگر شمشير من كوتاهست ، همت من دراز است ، و نشاط بر آنچه ملك فرمايد . پس حمله برد ، و اثرى عظيم بكرد ، و نكايتى تمام با دشمنان نمود . ديگرى را ديدم نام او « آندرئيا « 1 » » به زبان يونانى يعنى : شجاع ، گفتم : اى شجاع ، چون نام خود باش ! حمله بر دشمن برد « 2 » ، و گفت : منم شجاع چون نام خود ، و نكايتى كرد چنان كه صف دشمن بدريد . مردى ديگر كوتاه ديدم ، كه او را « يوز » خواندندى ، گفتم : اى يوز ! دليرى خود بر ياران ظاهر كن ! از جاى خود برآمد ، و حمله برد « 3 » ، و نكايتى تمام بكرد . پس اصحاب فتح و اسباب نصرت اين سه شخص بودند . و مانند اينست آنچه معويه گفت : تا كه در صفين هزيمت ميشدم ، چون اين سه بيت در خاطر من آمد ، ثبات كردم تا كار بحكمين رسيد . شعر : ابت لى عفّتى و ابى بلائى * و اخذى الحمد بالثّمن الرّبيح و اقدامى على المكروه نفسى * و ضربى هامة البطل المشيح
--> ( 1 ) - اصل : اندنيا . ( 2 ) - اصل : رد . ( 3 ) - اصل : بزد .